เพื่อนคนหนึ่งป่วยเพราะอุบัติเหตุครับ
และเพื่อนๆหลายคนเริ่มเป็นห่วงเป็นใยและสงสารกัน
จนบางคนในความเป็นเพื่อนนั้นคิดจะ "ให้" กับเพื่อนคนนั้น
ผมรู้สึกเหมือนกันครับแต่กลายพูดคุยกันกลายเป็นความเงียบที่รบกวนโสตประสาทผม
 
พอนั่งทบทวนว่าอะไรที่มันขาด...
มันขาดแค่คนเริ่มและลงมือทำ
"ช่วยเพื่อนกัน(?)" ผมพิมพ์มันแล้วพิมพ์อีก แก้มันเเล้วแก้มันอีกและเช็ดน้ำตาไปหลายรอบที
 
พอโพสต์ลงไปในเฟสบุคแทคเพื่อนๆที่รู้จักกันไป
สิ่งที่ผมได้รับมันยิ่งใหญ่มากครับ
แค่วันนี้มีเพื่อนคนหนึ่งโทรมาและให้กำลังใจผมรู้สึกว่ามันอบอุ่นมากเลย
เธอเล่าว่า
"ที่อ่านนั้นมันทำให้คิดถึงหน้าเพื่อน ถึงลูกของเพื่อนและครอบครัว
แม้ไม่ได้พบกันนาน แต่เรื่องราวและข่าวคราวดูเหมือนมันคือการปะติดปะต่อชีวิต"
 
"มีอะไรให้ช่วยก็บอก..."
 
 
สิ่งที่เกิดขึ้นนี้มันช่างสวยงามมาก
เพื่อนบางคนของผมไม่รู้จักคนป่วยเลยแต่กับเป็นคนเเรกๆที่ขันอาสา "ให้"
 
ผมไม่เคยรู้สึกเดียวดายเลยจริงๆทั้งที่บางทีชีวิตทั้งชีวิตผมอยู่คนเดียว...
ขอบคุณเพื่อนๆ
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เป็นเรื่องที่ดีมากเลยค่ะHot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By PhoenixJM on 2011-08-14 23:25

Categories