รักเธอจริงๆ

posted on 21 Sep 2011 01:14 by spellway
ปี๔๙ ผมต้องไปทำงานที่ญี่ปุ่นครับ
เป็นการที่ต้องไปแบบไม่ตั้งใจ/ตั้งตัว
"ไม่กลัวความห่างไกลหรอ(?)"
เพื่อนจ๋า รัชนีถามในคืนข้ามปี ๔๘-๔๙
แก้ว น้ำแข็ง ลีโอและจอร์นนี่เดินเล่นขวดพอเมา
ผมตอบว่า"ถึงห่างกัน เรามั่นใจในรัก..."
ออสเตเรียกับญี่ปุ่นห่างกันแค่คืบ(จากแผนที่โลก)
ถึงกลัว คนเราถ้าไม่ใช่คู่กันแล้วต่อให้ใกล้กันแต่มันก็กลับเป็นของที่ไม่คู่ควรได้
ท้ายสุดเราก็จากกัน
เส้นรุ้ง เส้นเเวงมีอิทธิพลแต่เราจริง
หัวใจคนอาจเปลี่ยนสีเหมือนสิ่งเเวดล้อม(ภูเขาเอเยอร์ร๊อค)
เเละเค้า(ใครอีกคน) อาจเป็นตัวเเปร(ตัวเร่ง)ปฏิกิริยาอย่างดี
แต่ทำไหมผลสรุปกลับบอกว่า ผมเลวและร้ายด้วยความเจ้าชู้...
ผมก็แค่อยากรู้และยังอยากรู้ แต่มันไม่ใช่ปัญหาสำคัญในชีวิตผม
ผมปล่อยปัญหานั้นลอยขดตัวเป็นเครื่องหมายคำถาม "ปรัศนี"
๔ ปีแล้ว...
แต่ผมโน๊ตในใจว่าผมได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับคน
คนเราไม่สามารถตัดสินได้ด้วยเวลา
คนเราไม่สามารถตัดสินได้ด้วยระยะห่าง
แต่ทั้งสองอย่างต้องเป็นบทเรียนที่ต้องเรียนรู้และทำความเข้าใจบ้างไม่มากก็น้อย
 
ใครบางคนเคยบอกผมว่าคนที่เดินทางยังไงมันก็หยุดนิ่งไม่ได้หรอก
วันนี้ผมอาจต้องไปญี่ปุ่นอีกครั้ง
ในขณะที่มีรักใหม่
ตลกมากที่ผมไม่ได้กลัวความห่างไกล
แต่เธอกับกลัวและไหวหวั่น
ถ้าเพื่อนจ๋าถามอีกรอบ ผมก็คงตอบเหมือนเดิม
 
ระหว่างเชียงใหม่-บางกอกมีพี่จูบสอนเรื่องรักและชีวิตคู่กับผมว่า "ห่างกันต้องมีความไว้ใจ"
ผมว่าพี่เค้าอาจจะมีหวั่นไหวแต่ใครอีกคนต่างหากที่สร้างความมั่นใจ
สิบปีแล้วครับที่พี่นึก-พี่จูบ เค้าแต่งงานกัน ผมยังเห็นความซื่อสัตย์และความรักเสมอต้นเสมอปลาย
ต้นรักยังไงผลิดอกก็เป็นดอกรัก...(เว้นแต่ใครอยากปลิดดอกงิ้ว HA!)
 
(@ 平塚、横浜,日本เมื่อลมร้อนพัดเชยฟูจิ มิถุนา๕๔)

Comment

Comment:

Tweet

Categories