untitled

posted on 09 Mar 2012 22:10 by spellway
ข้าวสวย @ อุทัยบุรี
 
ในสายตาของผม การเดินทางไปอยู่ในที่ที่ซึ่งเราไม่คุ้นเคยนั้นเป็นเหมือนกับการทำความรู้จักกับตัวเอง
แรกทีผมแค่ไปให้เห็นสิ่งนั้น แต่พอนานเข้าสิ่งเหล่านั้นเหมือนกระจกที่ส่องสะท้อนเรา
ไม่ว่าจะหันไปด้านไหน ซ้าย ขวา หน้าหรือหลัง มันส่องเรากลับนั้นมุมตรงข้าม...
 
หนึ่งปีกว่าที่ผมที่ผ่านพ้น...
นั่งทบทวนอยู่ว่าเรากำลังทำอะไรและจะเดินทางไปหนไหน
ความพยายามและความอดทนมผมมีมากพอ
ความรู้ความสามารถ ผมพัฒนาได้ไม่ยิ่งย้อนกว่าใคร
ทำไมถึงอยู่ไม่ได้กับบริษัทที่น่าจะก้าวหน้าและยิ่งใหญ่
 
"ฟันร่วงเพราะมันแข็ง ส่วนลิ้นยังอยู่เพราะมันอ่อน"
 
 
อุทัยธานีหน้าร้อนนั้น สดชื่นด้วยร่วงข้าว
นาทีนั้นผมนึกถึงคำบางคำ
"ต้นข้าวที่มีรวงสวยงามจะโค้งมาต่ำมันขอบคุณแผ่นดิน
ส่วนรวงที่ลีบก็จะเข็งทื่อแทงขึ้นฟ้าและก็ตายจากไปโดยไม่มีใครเหลียวแล"
 
 

Comment

Comment:

Tweet

Categories